Dag 1 Kreta Merijn van den Bos

Goedemorgen mocht er gezegd worden toen wij om 3 uur s'nachts de wekker hadden gezet om naar Eindhoven Airport te rijden. De spullen waren gepakt, de broodjes gesmeerd en iedereen was gedag gezegd en het ws tijd om te gaan. Eerst naar Harderwijk om de big man Thomas op te halen en terwijl we Elecric Light Orchestra over de speakers bliezen arriveerden we in Eindhoven. Papa had ons gebracht en ik was vrij zenuwachtig voor het inchecken en de douane. Het hele ding met corona zat me niet zo en al die regelingen waren echt gezeik. We waren allebei negatief getest en hadden een Personal Location Form ingevuld (was noodzakelijk om in griekenland te komen) maar je weet het nooit zeker. Toen we bij de check in stonden zweette ik penen maar het was het makkelijkste ooit. we lieten ons paspoort zien de formulieren en we konden door in 5 minuten. We hadden alleen handbagage dus we hoefden ook geen koffers in te checken dus het ging super makkelijk. We gingen ook super makkelijk door de douane heen en in 10 minuten waren we door alles heen. Nog even een broodje eten en toen konden we al het vliegtuig boarden. Ik had drie broodjes pindakaas en Thomas had er geen dus ik gaf hem een broodje van mij. Het vliegtuig stelde niet zoveel voor, gewoon het normale vliegtuig dat je gewend bent met met economy class. Het enige wat opviel is dat we BIJNA HET HELE VLIEGTUIG VOOR ONS ALLEEN HADDEN. We zaten en we stegen op. Zodra we in de luchgt zaten konden we languit op de stoelen liggen en heb ook zoo geslapen. Ik heb alleen een stewardes laten struikelen omdat ik 1,96m ben. Na 3 uur en 15 minuten landde we in Heraklion op Kreta en het zag en ziet er eerlijk gezegd meer uit als een woestijn als een Grieks eiland. De lucht ws gortdroog en super warm maahet was prima te doen. We moesten ook nog door de douane op het vliegveld daar maar dat stelde niks voor. Thomas vertelde mij dat de meeste mensen die daar werden dienstplicht hebben en daar dus helemaal niet wildne zijn. We werden opgehaald door de tante en neef van Thomas: Manos en Lena. Super aardige mensen en Lena stelde gelijk allerlei vragen over hoe de vlucht was etc. Ze hadden Thomas ook al lang niet gezien en ze vonden het leuk om mij te ontmoeten. Nog een klein stukje rijden en we waren bij het "huisje". Ik zet het zo neer omdat ik dacht dat het een klein apartement zou zijn maar het is echt ziek groot. Het heet Villa Amalia en het wordt uitgehuurd aan toeristen en de familie woont er zelf ook. We hebben onze eigen kamer met aparte bedden en liggen naast de kamer van Manos. Een eigen badkamer en eigen bedden waren ook inbegrepen :). Oke tijd voor eten. Thomas had mij al een paar maanden van tevoren dat het eten verslavend is en zodra je gaat eten in griekenland wil je nooit meer anders. De oom van thomas Mimi(Dimitrius) had een hele kip gestoofd en een salade gemaakt. Ik moet je zeggen dat ik geen andere kip meer hoef. Deze kip kwam uit de hemel zelf. De salade was ook lekker trouwens. Na het eten gingen we nog even wandelen met Lena over de waterkant en toen we terugkwamen stond de grootste schaal fruitsalade voor ons klaar. De watermeloenen die ze hier hebben zijn groter dan een kind van 4 echt gestoord maar goed. Het was al laat en we waren vrij moet vban het vroeg opstaan dus we gingen slapen. Het was redelijk warm dus ik dacht dat het lastig zou zijn om in slaap te komen maar ik sliep als een blok e was weg in 2 minuten. We werden nog wakker gemaakt door het monster genaamd Raoul ( de kat) maar na een paar keer aaien was die ook verdwenen.